3 Haziran 2012 Pazar

ŞEHİRKOLİK - Eklendi, 04.02

İlk kez gördüğümde kendi kendime söz vermiştim bir gün , bir çocuğum olursa , aklı erdiği zaman ilk götüreceğim yer Kapadokya olacaktır diye ... 
İlk götürdüğüm yer olmadı belki ama , gördüğü ve unutamadığı yerlerden biri oldu Kapadokya ... Aşığım ben , aynı Prag'a olduğum gibi , Anadolu'da başka bir gezegene inmişiz duygusu uyandıran görsel şahaser Kapadokya'ya  ...  
Baştan aşağı erkek , baştan aşağı kendini yaşayan , kendi dışında kimseyi görmeyen  , kendine has inançları olan Kapadokya ... Beyni genç ama , bedeni gittikçe yaşlanan , yine de zamana hızlı hızlı ayak uydurmaya çalışan , yerinde duramayan Kapadokya ... Hala çok yakışıklı , hala son derece gururlu ve hala azametli , hala Özgür ve Başına buyruk ...
Yolculuğunuzun Göreme Açık Hava Müzesine giriş kısmında - Peri Bacaları ile karşılaşmadan bir önce - kapayın gözünüzü , fondaki müziğiniz "Silk Road" olsun mutlaka , bir süre sakince müziği dinleyin , gözünüzü açtığınızda , bambaşka bir gezegende , bambaşka bir yeryüzü şeklinde , bambaşka bir hayatı yaşamaya başlayacaksınız ... Olabildiğince uzatın bu ilk karşılaşma anını Peri  Bacaları ile ... O zaman anlayacaksınız görür görmez aşk bu demek ... Kapadokya iliklerinize işler gezdikçe , dolaştıkça ... 

Üç güzellerden başlayın Peri Bacalarını yaşamaya , kaybolun içlerinde , saklanın kendinizden , nice sonra çocukluğunuz elma dersem çık diyince çıkın ortaya yeniden ... 
Bu adam , hem nasıl seveceğini biliyor , hem nasıl koruyacağını kendine sığınanları , bazen Yeraltı Şehirlerinde koruyor , bazen dağında , tepesinde , vadisinde gizlenmiş Kiliselerinde ... 
Zamana inat , Ihlara Vadisinde geçmişine el sürdürtmüyor , zamanı kendi içine saklıyor bütün sırlarıyla ... Onun için bu adam güven uyandırıyor korumacı tavrı ile ... 
Çocukluğundan kalan oyuncakları Peri Bacaları biraz yıpranmış olsada , gelen her misafirinin önüne koyuyor bu oyuncaklarını , paylaşıyor kıskanmadan ... Ama , yolcu ederken misafirlerini , götürmelerine asla izin vermiyor , tek tek sayıyor , sonra yerlerine kaldırıyor , üzerlerindeki parmak izlerini silmeden , kimi biraz daha hırpalanmış oluyor tabii , olsun , misafirlerine unutulmaz bir zaman yaşatmanın gururu sarıyor çoktan Kapadokya'yı ...   
380 basamağı saya saya indiyseniz Ihlara Vadisine , sizinle saklambaç oynamaya başlar bütün ağırbaşlılığını kenara atarak ...  Her seferinde "ebe" dünyalar güzeli Ihlara oluyor , Siz , eşlik ediyorsunuz sadece bu oyuna ... Zaten , O sizi çoktan etkisine alıp , etkisiz eleman haline getiriyor ...Bir Kiliseden diğerine , ilk Hristiyanların ne kadar şanslı olduğunu düşünüyorsunuz ve keşke diyorsunuz zaman tünelinde yapacağınız yolculukla o tarihleri izleyebilseniz bugünkü kimliğinizle ...
Yorulmaz da Ihlara Vadisinin sonuna kadar yürürseniz , Selime Köyü kucaklar sizi  , Kapadokya'nın narin kızı olarak ... Bu narin kızın oyuncakları en az yıpranmış Peri Bacalarıdır ...  Ve eğer gözü sizi tutarsa Kapadokya'nın , izin verir kızı ile dolaşmanıza ve oyuncaklarını sizinle paylaşmasına ...Selime'de zaman durur , Siz de zamansız bir Yolcu oluverirsiniz ... İç dünyanızda sorgulamaya başlarsınız başlangıcı ve bitimi olmayan belki yanlızlığınızı , belki kalabalığınızı ... 




Yavaş yavaş kararırken etraf , ışıklar altında başka görünür kapadokya ... Elinizde , bağlarından damıtılmış nadide bir kadeh şarap , gecesini seyredersiniz Uçhisar'dan veya Avanos'tan veya Sinasos'dan ya da ürkütmüyorsa Erciyes Dağının doruğundan ... Tercihinize kalmış gecenin nasıl biteceği , hangi şiiri ve müziği yayarken yüreğiniz ...  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder