4 Nisan 2014 Cuma

OKURLARYAZARLARDA - Eklendi, 16.03

Kapı çaldı , her zamanki gibi değil de neşeli bir tını vardı sanki bu çalışta ... Otomata bastım , heyecanla beklemeye koyuldum " Kim geldi " diye ...
Kızım bir haftalıktı ... Bebeği görmeye ve kutlamaya gelmiştiniz ...
Sarıldık birbirimize ... Sımsıkı ... Elinde büyük bir zarf vardı ...
"Dikili bir ağacı yok diyemezsin kızının ... 7 tane ağacı var artık çünkü " dedin gülerek ve zarfı sallayarak ...
Kızıma doğma hediyesi olarak ÇEKÜL VAKFI'nın Beykoz Ormanlarında 7 adet Çam Ağacı diktirmiştiniz , adıyla anılan ... Sertifikasını bana verdiğinde çok heyecanlandım , güven duygusu kapladı içimi , daha şimdiden 7 ağacı vardı bile ...
Zamanı unuttuk , hatta bebeği bile unuttuk konu konuyu açarken ...
Size de gelen her misafire ikram ettiğim , taze kaynattığım Lohusa şerbetinden ve ev yapımı portakallı kurabiyelerden sundum .
Belki çok sık görüşmüyorduk ama , her buluşmamız geçmişte güzel bir yer ediniyordu kendine ve güzel bir anı oluyordu zaman içinde ...
Yıllar geçti , şimdi kızım 19 yaşında ... Dün , zarfı buldu sakladığım kasanın içinde ... Çok duygulandı ... Gözlerinde biriken yaşların yanaklarına inmesine izin vermeden " Ağaçlarımla tanışmak istiyorum " dedi ... Ve keşke teşekkür edebilseydim ikisine de ...

Geçen yıl bir email geldi , anlamlandıramadığım ... Başlığı "Gönderilemeyen resim" di ...
Sevdiğinin resmini Yanlış gönderdiğini düşündüm ve herhangi bir cevap yazmadım ... Birkaç gün sonra gelen yeni emailin ile yıkıldım ...

Herkese Merhabalar,
.....'in aramızdan ayrılmasından dolayı bana emeği geçen, arayan, soran, ilgilenen , gelen, gelemeyen bütün tanıdıklarıma çok teşekkür ederim.
Tanrı hepinizden razı olsun."

Hani bazı ölümler çok uzaktır , yakışmaz ... İşte bu ölüm ancak böyle açıklanabilir ... Bu adam ölmek için çok gençti ve hayat onu kaybedecek kadar Hovarda olmamalıydı ... Yapacakları vardı , söyleyecekleri ... Hayatın keyfini çıkartmasını bilenlerdendi , kendine has duruşu vardı ve barışıktı hem kendiyle , hem çevresindekilerle ... Elbette hataları da vardı , kim kusursuz olabilir ki ? En son aklıma gelecek Ölüm bu mail ile bildiriliyordu ...
Bu adamı arkadaşımın sevgilisi olduğu için tanımıştık , iyi ki tanıdık , iyi ki sohbet ettik , gezdik dolaştık , içtik , yedik ... İyi ki kızımda da iz bıraktı hayal meyalda olsa ...
12-13 yıl önce Bozcaada'ya taşındıkları için uzun süredir görüşmüyorduk bu yüzden net resimler yok kızımın hafızasında ... Ama hediye ettikleri Ağaçlar , kızımın hayattaki ilk güvenceleri ... Ve ikinizi her zaman güzel olarak hatırlatacak kızıma ... Çok çok büyüdüğü zaman bile ... Yüreğinde olacaksınız ...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder